یک مشت نامه

- بدترین ویژگی شما چیست؟+ دوست داشتن بیش از حد آن هایی که زمانی دوستشان داشتم- داشتید؟+ بله- منظورتان چیست؟+ یعنی وقتی یک نفر را دوست دارم، تا مدت ها، حتی بعد از اینکه طرف قهر می کند و هر گونه راه ارت یک مشت نامه...

هر رابطه ای روزی به پایان می رسد، دیر یا زود شما به این نتیجه می رسید که بودن و نبودن کسی آنقدرها که فکرش را میکردید دیگر برایتان مهم نیست. جنس خنده های کسی، مدل ذوق کردن، نحوه ی راه رفتن، طریقه ی تای یک مشت نامه...

اون - کاش خونمون تهران بود...

من و اون - هعی

اون - هی به مامانم میگم پاشین بیاین تهران، من هم شما رو داشته باشم، هم رفیقامو

من - هعی

اون یکیشون - خب آخه بیان تهران چیکار کنن؟

اون - زندگی کنن

اون یکیشون - تهران جای زندگیه؟

اون - الآن ما داریم چی کار می کنیم مگه؟

من - هر کاری به جز زندگی

یک مشت نامه...

می دانید چه باعث می شود صدای گریه و آه و ناله از هر ۵ طبقه ی خوابگاه بلند شود؟چه چیزی مسئول خوابگاه را به هق هق بیندازد؟ چه اتفاقی می تواند کرور کرور لیوان های آب قند نصفه نیمه را روی اپن ها ردیف کند؟ یک مشت نامه...

در چهار سال درس خواندنم در دانشگاه، تعداد درس هایی که عاشقانه دوستشان می داشتم از تعداد انگشتان دست هم کم تر است، اما عمیق!آنقدر عمیق که الآن بعد از گذشت این همه وقت از پاس کردن درس "تحلیل کامپیوتری س یک مشت نامه...

یک سال پیش، ترم پنج که بودیم، یک نفر به هم دوره ای هایمان اضافه شد، یک دختر چادری آرام، همیشه میز اول را برای نشستن انتخاب می کرد، سوال می پرسید، جزوه می نوشت، پروژه هایش را تماما خودش انجام می داد، ه یک مشت نامه...

فکر می کردم اگر من شاهرودی نبودم، تو تهران زندگی نمی کردی، ما دو دانشجوی کرجی خوشحال بودیم که با هم خواجه درس می خواندیم، تو به جای هر روز آمدن تا جلوی خوابگاه، دم مترو منتظرم می ایستادی، من نزدیک تو یک مشت نامه...

بعد از چهار سال درس خواندن در مثلا یکی از دانشگاه های خوب تهران، خدمتتان عرض می کنم اگر هدف شما از رفتن به دانشگاه کار کردن است نه درس خواندن و عضو هیئت علمی شدن، دانشگاه با دانشگاه هیچ فرقی ندارد! اینکه استاد های شما از صنعتی شریف، پلی تکنیک زوریخ و یوتا آمریکا فارغ التحصیل باشند یا از آزاد گینه ماسایو، هیچ اهمیتی ندارد! چون در نهایت شما از هیچ کدام از مطالب درسی آن ها استفاده ای نخواهید کرد!

یک مشت نامه...

می دانید چه چیز ازدواج ترسناک تر است؟

اینکه شما بعد از 30 سال زندگی مشترک با همسرتان و داشتن دو بچه ی بالای 24 سال، در آستانه ی 50 سالگی، بفهمید او یک احمق خودخواه دیووانه است که شما تحمل زندگی کردن با او را ندارید و زار بزنید که از او متنفرید!

پ.ن : واقعی!

یک مشت نامه...

در بین گروه های مختلف قهر کنندگان، آدم هایی که بعد از قهر شماره ی طرف را پاک نمی کنند، توی اینستا آنفالو و بلاک کردن فرد مقابل برایشان مهم نیست و در دیگر شبکه های مجازی نیز دنبال راهی برای از بین بردن اثرات قهر کننده ی مقابل نیستند برایم جذاب ترند، آن ها نشان می دهند قهر کردن و قطع رابطه گروه اول با آن ها، آنقدر پیش پا افتاده و بی اهمیت است که حتی دیدن استوری های تصادفی گروه اول در ترتیب استوری هایشان، هیچ خاطره ای، خوب یا بد، را برایشان تداعی نمی کند.

یک مشت نامه...